De week van corona

Wij bij Luna hebben deze week onze rol van tussenpersoon tussen de media en onze klanten tenvolle waargemaakt. Als er vandaag alleen al meer dan 20 publicaties waren om op te roepen de sociale restaurants ‘Resto du Coeur’ te ondersteunen met een donatie, was dat omdat wij hierover ‘en crise’ een persbericht hebben uitgestuurd. Iedereen weet nu ook, mede dank zij ons, dat lagere schoolkinderen gratis terecht kunnen op het digitale leerplatform bingel (en Wazzou voor het Franstalig onderwijs), en leerlingen secundair onderwijs op diddit (Udiddit voor het Franstalig onderwijs). Toch een beetje soelaas op deze manier, voor ouders die verondersteld worden thuis te werken met één oog op hun kroost.

We staan als communicatiespecialisten wellicht niet bij de geprivilegieerde beroepen, maar zouden daar wel moeten bij staan. Communicatie met klanten is in coronatijden immers belangrijker dan ooit, en heel wat bedrijven en vzw’s steunen daarvoor op ons.

Maar ik wil deze post vooral wijden aan mijn dreamteam bij Luna. Alle collega’s hebben lange uren en sommigen zelfs in het weekend gewerkt om alle communicatie te verwerken, en het nieuws bij de kranten te krijgen. Iedereen heeft zich, zoals altijd trouwens, gesmeten. Het is hartverwarmend. Ik ben fier van zo’n team deel te kunnen uitmaken. Ons eigen ‘Equipe Communication du Coeur’. Ik kijk al uit om maandag opnieuw te kunnen samenwerken met mijn collega’s.

Elsie

Soyons solidaires des commerces de proximité !

Nous avons déjà payé un lourd tribut à la pandémie de COVID-19. En cette période de restrictions, notre responsabilité à tous consiste à amenuiser leur impact sur le fonctionnement de l’économie locale. Il est de notre ressort de soutenir activement les commerces de proximité. Passer des commandes en ligne directe chez les restaurateurs et les commerçants, pratiquer le retrait de take-aways,...sont autant de moyens concrets à mettre en œuvre. Comment les aider ? Des solutions digitales existent pour éviter de s’exposer au risque de contamination (paiement en ligne, retrait de sa commande à une heure prédéfinie, panier individuel de commande plus important). Nous vous encourageons à éviter au maximum le passage par des plateformes d’intermédiation, qui offrent notamment des services de livraison de repas en ligne. Ceci permettra aux petits commerçants d’optimiser la rentabilité de leurs transactions et d’assurer la pérennité de leur activité. En effet, l’intermédiation a un coût non négligeable: de 13 à 17% de commission par transaction, voire jusqu’à 33% à Bruxelles. Soyons solidaires des commerces de proximité !

Een gelijkwaardig bestaan voor vrouwen wereldwijd

Naar aanleiding van internationale vrouwendag, gisteren, hebben we ook onze vrouwenijke klanten uitgenodigd om een blog te schrijven. Hieronder de bijdrage van Vicky Adriaensen, CEO van Acco.

Op dagen zoals internationale vrouwendag voel me ik meer dan ooit gezegend. Gezegend omdat ik een fantastische job heb die wellicht ooit in de geschiedenis enkel voor mannen was weggelegd. Gezegend ook omdat ik ouders heb die me dat pad hebben laten verkennen, en gezegend omdat ik een gezin heb waarbinnen mijn toch regelmatige afwezigheid in het huishouden wordt opgevangen door een straffe echtgenoot en (meestal toch 😊) begripvolle kinderen.

Helaas is dat niet voor iedereen het geval. We leven nog steeds in een maatschappij waar jammer genoeg nog voor heel wat vrouwen ongelijkheid een feit is. Dus laat ons op deze dagen hier extra bij stilstaan en van veraf en dichtbij proberen ons steentje bij te dragen aan een gelijkwaardig bestaan voor vrouwen wereldwijd.

En wat we dichtbij huis kunnen doen? Vooral onszelf blijven... wat voor mij – professioneel gezien - betekent: naast oog hebben voor de cijfertjes, vooral ook oog hebben voor de mens achter de medewerker. Dat “softe” kantje van ons? Zo lang dat in balans is, is dat een extra troef die we vooral moeten gebruiken om mee het verschil te maken!

Vicky

Mens sana in corpore sano

Naar aanleiding van Internationale Vrouwendag op 8 maart, nemen de vrouwen van Luna het initiatief om een blog te schrijven over hoe het is om vrouw te zijn. Ik heb ervoor gekozen om de nadruk te leggen op het belang van positieve communicatie over het eigen lichaam.

We kennen het allemaal wel. Dat moment wanneer je ‘s ochtends voor de spiegel staat en je alleen maar kan denken aan wat je ziet. Je gaat jezelf van kop tot teen af. Te grote neus, te brede schouders, te kleine borsten, te brede heupen, te dikke billen, en ga zo maar verder. Je ziet precies enkel de lichaamsdelen die je liever anders zou zien. Alle vrouwen (en ook mannen) hebben er jammer genoeg wel eens last van.

Toch lijkt er een positieve tendens op te komen. Steeds meer bekende vrouwen durven pronken met hun vrouwelijkheid en tonen de hele wereld dat ze fier zijn om vrouw te zijn. En dat is helemaal terecht!

De tendens waarover ik het heb is “body positivity”: een mindset die simpelweg betekent dat je een positief naar jezelf kijkt, jezelf graag ziet om wie je werkelijk bent en dit ook uitstraalt naar de buitenwereld toe.

Maatschappij

Ons beeld van de perfecte vrouw begint vorm te krijgen tijdens onze tienerjaren. Tienermeisjes worden beïnvloed door de idealen van de maatschappij waarin ze leven. Ze kijken op naar hun idolen en volgen hen op verschillende socialemediakanalen zoals TikTok en Instagram. Hun droom: zo veel mogelijk lijken op hun favoriete beroemdheid van het moment.

Uiteraard leidt dit tot ongenoegen en veel frustraties over het eigen lichaam. Men kan sommige dingen niet veranderen omdat het gewoonweg in de genen zit. Op die manier lijkt het alsof eetstoornissen en gewoonten in de hand gewerkt worden door een maatschappelijk geaccepteerd beeld van de ideale vrouw die door iedereen aanbeden wordt en waar jonge meisjes naar opkijken. Dat zou moeten veranderen.

Socialemediakanalen

Hoewel socialemediakanalen vaak kop van jut zijn wanneer het gaat over valse, bewerkte foto’s die mensen onzeker doen voelen over hun uiterlijk, zie je steeds meer vrouwen die het goede voorbeeld geven. Op Instagram kom je vaker en vaker waarheidsgetrouwe beelden tegen van vrouwen in binnen- en buitenland die eerlijk communiceren over hun lichaam, over allerlei kwaaltjes en over hoe het is om een vrouw te zijn.

Veronique Leysen (34)

Veronique Leysen 34

Veronique Leysen is een Belgische actrice, presentatrice en zangeres. Ze schreef twee boeken over breien en creëerde haar eigen breilabel en koffielabel Maurice coffee & knits. Daarnaast is ze fulltime mama van twee kindjes.

Zoals je hier ziet, beviel Veronique van haar tweede kindje met een keizersnede. Ze zag dit dan ook als een uitgelezen moment om haar huidige toestand met haar meer dan negenennegentig duizend volgers te delen. Ze verbloemde niets en gaf waarheidsgetrouw weer hoe het is om met een keizersnede te bevallen en welke gevolgen ze daarvan ondervond. Toch besliste ze om deze post af te sluiten op een positieve noot door te zeggen: “Wanneer ik mijn litteken nu bekijk, zie ik het als een teken van mijn lichaam om te genezen en ik ben ontzettend trots op mijn nieuwe ‘tattoo’.”

Eva Daeleman (30)

Eva Daeleman 30
Eva Daeleman is een Belgische voormalige radio- en tv-presentatrice en omroepster. In 2015 kreeg Eva een burn-out waardoor ze een heel andere kijk kreeg op haar leven en haar levensstijl grotendeels veranderde. In 2017 besliste ze om haar carrière als radio-omroepster stop te zetten en zich voltijds te gaan richten op haar passie voor yoga, schrijven en coachen.

De Instagrampagina van Eva bestaat niet enkel uit perfecte en idealistische foto’s, maar voornamelijk uit foto’s die uit het leven gegrepen zijn. In bovenstaande post beschrijft ze hoe socialemediakanalen ons een vertekend beeld van de werkelijkheid geven en dat dit ons onzeker doet voelen over hoe we er uitzien. Met beelden zoals deze wil ze mensen laten zien dat ze “echt” is.

Demi Lovato (27)

Demi Lovato 27

Demi Lovato is een Amerikaanse singer-songwriter, actrice en gitariste. In het verleden is Demi het slachtoffer geweest van pesterijen en hierdoor heeft ze te kampen gehad met tal van mentale en fysieke problemen. Gelukkig lijkt het ondertussen veel beter te gaan met Demi en voelt ze zich zichtbaar beter in haar vel.

Met bovenstaande foto wil de Amerikaanse ster laten zien hoe ze er werkelijk uitziet en mensen inspireren om van zichzelf te houden zoals ze zijn. Ze is het beu om steeds opnieuw aan oneindige diëten te beginnen en wil haar foto’s niet langer bewerken met programma’s of filters. “Het is tijd voor een nieuw hoofdstuk in mijn leven waarin ik ervoor kies om authentiek mezelf te zijn en niet langer te streven naar de standaarden van andere mensen.”

De “body positivity” trend wordt steeds populairder. Vrouwen van alle maten, rassen, leeftijden, geloven en geaardheden, durven vaker dan ooit hun ware zelf laten zien online. Zoals de voorbeelden hierboven aantonen, passeren onbewerkte foto’s gevolgd met hashtags als #bodpositivity, #nomakeupmonday, #nofilter en dergelijke meermaals de revue.

Reclame

Reclame speelt ook een belangrijke rol bij de beeldvorming van de “perfecte vrouw”. Denk maar aan de steeds wederkerende reclames voor parfums of juwelen, maar gelukkig communiceren sommige merken ook met behulp van “echte” - onbewerkte - vrouwen in de hoofdrol. Bekijk deze affiche van Dove maar eens waarin vrouwen met verschillende maten en huidskleuren figureren.

Dove

Stap voor stap

Uiteindelijk begint alles bij jezelf en hoe je naar jezelf kijkt. Wordt het niet eens tijd dat we de dag positief starten? Dat we gewoon ongegeneerd onszelf durven zijn? Dat we geloven dat we uniek zijn ondanks onze imperfecties? En dat we hier ook zo over communiceren naar de buitenwereld toe? Laten we het vrouw-zijn elke dag vieren want daar mogen we trots op zijn!

Un bébé seule, le pouvoir et le droit d’une femme de choisir son bonheur

A l’occasion de la journée internationale des droits de la femme qui a lieu cette semaine, plusieurs de mes collègues ont pris l’initiative d’écrire un blog. Pour ma part, j’ai choisi de partager une expérience personnelle.

De multiples événements peuvent conduire une femme à choisir d’être parent seul. Une de ces raisons est l’absence de « la rencontre » qui mène à la construction d’une famille.

Il y a peu, la norme pour les femmes était de se marier, de rester à la maison pour s'occuper des enfants pendant que son époux travaillait pour faire vivre sa famille.

Quand j’étais enfant, j’ai été bercée de contes de fée réconfortants : «Ils vécurent heureux, se marièrent et eurent beaucoup d’enfants». En grandissant, le discours a évolué vers: «Toutes les casseroles ont un couvercle, tu trouveras le tien», pour finalement en arriver à: «tu n’es seulement pas tombée sur le bon». Comme si, dans tous les cas, il fallait nécessairement un compagnon pour qu’une femme fasse sa vie ou soit heureuse. Cependant, dans mon cas, la rencontre n’a pas eu lieu. Le prince charmant tant attendu n’est jamais arrivé ou alors, il a pris beaucoup de retard !

Après une réflexion mûrement approfondie, j’ai décidé de faire un enfant seule à 39 ans.

Enfanter est une belle aventure mais qui demande aussi une dose de persévérance et de courage, surtout quand on est seule. Outre la procédure en PMA (procréation médicalement assistée) : psychologue, tests gynécologiques, prises de sang régulières, il y a tout un parcours psychologique personnel qu’il faut effectuer pour parvenir à la décision qui nous engage, seule, pour la vie.

Être une femme célibataire qui décide d’avoir un enfant demande, en outre, d’avoir confiance en sa capacité à assumer son choix en matière de stabilité financière, de structures de soutien et logistique et d’équilibre psychologique. Il faut se sentir suffisamment en sécurité, être bien dans sa tête et dans son corps.

A côté de cela, il y a aussi l’entourage : les amis, la famille, les collègues etc. dont il faut pouvoir entendre les avis, même si ceux-ci ne partage pas unanimement notre vision de la maternité.

La société n’impose plus de «norme ». Cependant, j’ai pu constater que des a priori existent encore et il faut pouvoir les affronter. Certains considèrent le choix de devenir mère célibataire comme de la folie ou de l’égoïsme. D’autres considèrent que les mères célibataires doivent pratiquement être dotées de supers pouvoirs pour assurer l’avenir de leur progéniture ou encore être riches. Enfin, il y a tous ceux qui trouvent cela magnifique qu’une femme seule puisse choisir d’être mère et l’assumer.

Pour ma part, je ne me considère pas comme une héroïne même si je dois bien avouer, qu’il m’arrive de réaliser quelques exploits au quotidien. Je me vois tout au plus comme une femme pionnière, parmi d’ autres, qui a fait un choix transcendant les principes de la sociologie traditionnelle.

Vivre dans un Etat où les droits des femmes sont en constante évolution a rendu ceci possible. Il y a, en effet, encore de nombreux pays où ce serait plus compliqué, voire impossible.

Je vois ma décision de vie comme l’opportunité d’accueillir, de rencontrer et d’accompagner mon enfant dans son développement et sur le chemin de son épanouissement, sans minimiser sa blessure identitaire.

Je suis heureuse d’être une femme qui a eu la chance et le droit de choisir son bonheur.

Enkele uitdagingen van vrouwelijk ondernemerschap

In de aanloop naar internationale vrouwendag op 8 maart, nodig ik mijn vrouwelijke collega’s - en ook mijn vrouwelijke klanten - uit om een gastblog te schrijven voor onze Luna-blog. Want wat vrouwen te weinig doen vind ik, is mekaar ondersteunen en hun ‘girls network’ actief gebruiken. Vrouwen zijn gewoon geneigd om dan toch te stellen dat ze niet willen bevoordeeld worden omdat ze vrouw zijn, maar enkel omwille van hun talenten. Wel dames, een geheimpje: mannen steunen mekaar vaak ook, onder mannen. Het ‘old boys network’. Dus laten we mekaar ook steunen, en vooruit helpen wanneer we kunnen, via onze communicatie, en op alle mogelijke vlakken!

Enkele uitdagingen van mijn vrouwelijk ondernemerschap

Als leading lady van een communicatiebureau dat toevallig veel vrouwen tewerk stelt, ga ik het in mijn blog voor één keer hebben over mijn vrouwelijk ondernemerschap.

Ik geef het meteen toe: ik ben een perfectionist. En als je dan ondernemerschap combineert met moederschap en je andere taken, leidt dat tot continue frustratie. Je kunt de zaken immers niet perfect doen. Want dan zou je eigenlijk full-time communicatieprofessional moeten zijn, full-time coach van je team/kmo bedrijfsleider, full-time moeder, en full-time bezig met je huis en huishouden, zonder dan nog te spreken van je amoureuze en sociale leven.

Er zijn natuurlijk ook veel hardwerkende bedrijfsleiders en managers die geen ondernemer zijn. Maar aan het eind van de rit komt er een moment dat ze kunnen zeggen: niemand kan van mij verwachten dat ik verder ga dan dit. Later/langer werk dan dat. En ik heb als ondernemer en communicatie consultant het gevoel dat dat voor mij moeilijk is. Wanneer heb je genoeg gedaan? Je kunt altijd meer doen voor elke klant. Altijd nog iets doen dat je bedrijf vooruit helpt. Waar trek je de lijn?

Als ondernemer heb je veel opportuniteiten, zeker in een markt die in beweging is (toch tot het Corona-virus het nieuws beheerste). Ik heb het talent om bijzonder creatief te zijn. Ik zie opportuniteiten in elke Linkedin-post die ik lees, in elk krantenartikel, in elke conversatie met een klant. Het is dan kiezen waar je voor gaat. En kiezen is verliezen stelt een oud, voor de gelegenheid Chinees, spreekwoord terecht.

Ik eindig niet met een oplossing of succesformule. Ik wou dat ik er één had. Het blijft schipperen, elke dag, elk uur. En ‘s avonds vrede vinden met wat ik gedaan heb. En met wat ik niet gedaan heb.

Elsie

PS: Reageren kan, op Cette adresse e-mail est protégée contre les robots spammeurs. Vous devez activer le JavaScript pour la visualiser.

TOP