Belfius: hoe een positief bedoelde boodschap een nachtmerrie werd…

U hoorde het wellicht ook: Belfius ontslaat veel mensen maar neemt ook een aantal jonge mensen aan. Goed bedoeld, zonder twijfel. Belfius dacht wellicht dat het de markt zou paaien met die jonge krachten. Het is een nobel doel, jonge mensen werk geven, toch?

Maar het werd een nachtmerrie. De markt is nu niet ingesteld op jonge mensen werk geven. Het zijn vandaag de 50+'ers die aan het werk moeten geholpen worden. Een crisiscommunicatie, over een aantal ontslagen, werd een echte nachtmerrie.

We zien dit wel vaker. Bedrijven zitten vaak zo in hun eigen materie, dat ze geen reality check doen van wat ze willen aankondigen. Ze denken er gewoon niet aan dat de zaak zo zou kunnen uitdraaien. Daarom een advies: laat uw 'gevoelige' berichtgeving eens lezen door iemand buiten uw bedrijf. Iemand van niveau natuurlijk, en als het even kan iemand die wat ervaring heeft met pers. We merken dat mensen binnen eenzelfde organisatie soms de neiging hebben om collectief de zaken op dezelfde manier te zien. Verwonderlijk is dat soms, maar realiteit.

Mensen kijken ook gewoon niet kritisch (genoeg) naar een tekst. Geloof ons, of vraagt het aan Belfius: journalisten wel…

Add a comment

Na de tranen, de reality check

We hebben ze allemaal gezien. De tranen van Patrick. Wij bij Luna hebben zelf ook mogen ondervinden hoe passioneel er aan gemeentepolitiek gedaan wordt. Ook wij hebben tranen gezien, zelfs voor er iets beslist was, toen het er niet goed uitzag. Burgervader moet wel het mooiste beroep ter wereld zijn. We hebben hard voor hen gewerkt, en zijn blij dat we de goede en mindere dagen met hen hebben kunnen meemaken…

Na de tranen, begon het spierballengerol in Antwerpen. Groen dat zo verrast was dat zij ook mochten meepraten, dat ze zich haastten om onrealistische eisen naar voor te brengen. Oef, ondertussen moeten ze niet meer meepraten. Het is immers makkelijker om aan de zijlijn te roepen dan om verantwoordelijkheid te nemen voor belastinggeld. En dan was er Rood, dat met veel verontwaardiging kloeg dat het zijn eigen sociaal programma niet is dat in de onderhandelingsnota staat. 'Losers can't be choosers', right? Het moest in Antwerpen blijkbaar nog doordringen dat ze verloren hadden. Eerder dan dat nederig te aanvaarden, moesten ze voor zichzelf nog even de schijn en de verontwaardiging hoog houden.

Maar waarom in de publieke schijnwerpers? Uithuilen hoef je niet in de media te doen. Je kunt beter met opgeheven hoofd het strijdperk verlaten, en ridderlijk erkennen dat je niet meer aan zet bent, eerder dan jezelf totaal onmogelijk te maken. Dan kun je tenminste nog meespelen. Nu heeft Rood zichzelf uitgeschakeld. Tot spijt van wie het benijdt…

Add a comment
TOP